Hallo, U bevindt zich op de site van wielrenner - 9° jaars prof; Jelle Wallays. NAAM: WALLAYS Jelle °: ROESELARE 11 MEI 1989 ouders: Geert & Marina broers: Arne (trainer) & Jens (ex-profwielrenner) partner: Vé woonplaats: actueel ROESELARE in de loop van 2019 terug STADEN opleiding: A2 dierenzorg - daarna via avondonderwijs fietsenmaker De wielermicrobe heb ik waarschijnlijk geërfd van m’n nonkel; Luc WALLAYS. Hij was van 1984 tot 1988 beroepsrenner bij de ploegen Tönissteiner-Lotto, Tönissteiner-Torhout-Werchter, Fangio en ADR. Bij die profs boekte hij één zege. Hij was m’n persoonlijke trainer tot hij overleed op 05/03/2013. Z'n echtgenote, weduwe, tante Karin Bakker, houdt, tijdens de massages, m'n spieren soepel. Ik startte m’n wielerloopbaan in 2003 bij de aspiranten. Tot en met 2007 was ik steeds aangesloten en aktief bij de club 'Jonge Renners Roeselare'. De club welke nonkel Luc stichtte en enige verantwoordelijkheid droeg. De club werd ondertussen omgevormd tot ‘Cycling Team Luc Wallays - Jonge Renners Roeselare’. M’n eerste overwinning kwam er pas in het seizoen 2006 als eerste jaars junior. Tijdens m’n tweede jaar junior kreeg m’n prille wielerloopbaan als het ware een boost; ik kon praktisch in iedere wedstrijd meedingen voor de overwinning. Een buitenlandse overwinning in de Vredeskoers (Tsjechië) evenals een selectie voor het wereldkampioenschap in Mexico - telkenmale in de kleuren van de nationale ploeg - waren toch wel twee kersen op de taart. Mijn resultaten bleven niet onopgemerkt en dit resulteerde in een transfer naar Wielergroep Beveren 2000, op dat ogenblik toch één der toonaangevende teams in België. De overgang en opvang verliep opperbest en liet het beste verhopen. Als jonkie werd ik er onmiddellijk gewaardeerd en gerespecteerd. Ik denk aan de eisen van de ploegleiding voldaan te hebben. Als eerste jaars vijf overwinningen boeken, waaronder een interclub in het Franse Dunkerque, is niet iedereen gegeven. De meeste wedstrijden waren echter in functie van de ploeg. Het was een eer ten dienste te mogen rijden van mannen die de knepen van het vak reeds kennen en graag doorgeven aan de jongere ploegmakkers. Trouwens de volledige Beveren 2000-entourage was er één om U tegen te zeggen. Tijdens het tweede jaar belofte moest dan de bevestiging volgen. Na een voorjaar in mineur; ziekte en kwetsuur, kwam ik tegen de zomer toch op stoom. Opnieuw haalde ik vijf zeges binnen waaronder de interclub te Zillebeke. In de Franse rittenkoers Kreiz Breizh rijfde ik daarenboven het jongerenklassement binnen. De kers op de taart kwam er op het einde van het seizoen; de selectie voor de wegrit van het werelkampioenschap U23 (Mendrisio - Zwitserland). Op naar 2010 .... hopelijks minstens even succesvol en met de hamvraag; "kan een overstap naar de profs?" En wat iedereen hoopte, lukte mij. Reeds vanaf mijn eerste wedstrijd stond ik er; voor eigen deur won ik de openingsklassieker GENT-STADEN. Ik reed een gans seizoen op hoog niveau. Met de ploeg trokken we van de ene grote wedstrijd naar de andere. De eindafrekening was zeer behoorlijk; 6 zeges, waarvan 5 interclubs, en met als mooiste kers natuurlijk de seizoenssluiter PARIS-TOURS. Diverse malen trad ik aan met de Nationale Ploeg met als uitzonderlijke selecties; EK (Turkije) - TOUR DE L’AVENIR  en het WK in Geelong - Australië. Midden het seizoen reeds werd mijn grootste doelstelling bereikt; ik mocht een tweejarig profcontract tekenen bij TOPSPORT VLAANDEREN - MERCATOR ..... het ideale vervolg op mijn huidige sportcarrière. Als eerste jaar prof maakte ik als het ware de stap van het middelbaar naar het hoger onderwijs. Wat die mannen kunnen, als ze de gaskraan opendraaien ... pff. Binnen mijn team kreeg ik alle kansen en kon ik mij stapsgewijze aanpassen. Ik durf te zeggen een geslaagd seizoen achter de rug te hebben. Denken we maar aan m’n 3° plaats in het Belgisch Kampioenschap, eindwinnaar jongerenklassement TOUR OF BRITAIN, WK U23-selectie en diverse grote wedstrijden waar ik  als youngster in beeld kwam. Met TOPSPORT VLAANDEREN-MERCATOR wonnen we nog de afsluitende ploegentijdrit aan het Lac de L’Eau d’Heure. Een tweede jaar (2012) in een categorie is steeds een jaar van bevestigen en zelfs van een stapje vooruit. Het werd er letterlijk één van vallen en opstaan. Telkenmale ik op mijn top kwam, werd dit tenietgedaan door een domme valpartij. Toch voelde ik mij in koers sterker en beter. Diverse malen kon ik mij in de kijker rijden .... wat als ik het wiel kon houden van TERPSTRA in DWARS DOOR VLAANDEREN? Het seizoen werd afgesloten met twee zeges; HOUTHALEN- HELCHTEREN en een ploegentijdrit te BORLO. Er was protour-interesse van GARMIN-CERVéLO maar sprong af omdat Alan PEIPER er vertrok naar BMC. In het seizoen 2013 speelde het cijfer 13 geweldig op. Na een belovende voorbereiding en start viel het ganse voorjaar (maart - midden juni) in duigen door een operatie aan de knie. Op 05 maart kregen we dan nog een extra klap te verwerken toen nonkel Luc kwam te overlijden. Het was pas tegen augustus dat ik opnieuw een hoog niveau haalde. Dit werd verzilverd door de eerste rit van de WORLD PORTS CLASSIC te winnen in ROTTERDAM. Enkele maal in beeld en enkele mooie ereplaatsen vervolledigden het palmares. Wat 2014 zal bieden ? ....... ik hoop gespaard te blijven van ernstige tegenslagen. Zo ja, dan heb ik geen excuses en is het aan mezelf om te bewijzen dat ik een vervolg kan breien aan m’n profcarrière. Hopelijks kan ik een trapje hoger. Na een matig voorjaar zonder uitschieters maar ook met wel wat pech, kwam ik na het BK terug op mijn ware niveau. Vanaf juli draaide ik steeds mee op hoog niveau. Ik kon dit jaar 3 wedstrijden winnen. Was het in ISIèRES nog een kermiskoers, dan was de OMLOOP VAN HET HOUTLAND (1.1) al een trapje hoger. De finale van het seizoen werd HET hoogtepunt van mijn huidige wielercarrière; PARIS-TOURS winnen tegen VOECKLER! Helaas kon ik niet de stap zetten naar een WORLD TOUR ploeg. Een troost ... broer Jens wordt prof en mijn ploegmakker. Met onze ploeg TOPSPORT VLAANDEREN-BALOISE wonnen we wel de EUROP-TOUR en het individueel klassement met VAN ASBROECK. 2015 ... ondanks mijn zege in PARIS-TOURS nog steeds geen WORLDTOUR voor ondergetekende. Mijn 5de jaar TOPSPORT mag er geen ‘te veel’ worden! En zo geschiedde ... eind maart was het bingo met DWARS DOOR VLAANDEREN (1.HC). En hoe ... na een ganse dag in de aanval dan toch nog winnen tegen oa; de wereldkampioen ... en dit in eigen gouw ... misschien nog mooier dan PARIS-TOURS. Deze overwinning werd door enkele WT-ploegen opgemerkt en gewardeerd. Het was uiteindelijk LOTTO-SOUDAL die het hardst aan mijn trui trok en mijn voorkeur kreeg. Volgend seizoen WORLD TOUR! Naast DWARS DOOR VLAANDEREN won ik nog de GP CLAUDE CRIQUIELION (1.2) en de koppeltijdrit DUO NORMAND (1.1). Voor TOPSPORT VLAANDEREN - BALOISE was het weerom een seizoen om U tegen te zeggen. Diverse mooie zege’s + weerom de EUROP-TOUR in het ploegenklassement. In 2016 kon ik eindelijk de logische, volgende stap zetten .... world-tour bij LOTTO-SOUDAL. Ik werd er goed en correct onthaald en kwam terecht in een toffe bende. Hadden we bij Topsport nog carte-blanche dan werd dit hier wel even anders op gebeid van tactiek. Mijn voorjaar werd tweemaal afgeremd door een zware val. Pas vanaf juni haalde ik mijn gewenst niveau. Dit werd ook omgezet met een zege in de GP CERAMI. Ik kreeg ook de kans om te proeven van een grote ronde; de VUELTA. Ik kon deze zonder noemenswaardige problemen uitrijden. Hopelijks pluk ik daar vruchten van. Op privégebied zette ik ook een niet onbelangrijke stap. Het ouderlijke nest werd verlaten om te Roeselare tegaan samenwonen met mijn vriendin Vé. Zij steunt mij door dik en dun en raakt stilaan gewoon aan het leven van een rennersvrouw. 2017, mijn tweede seizoen in de kleuren van LOTTO-SOUDAL, liep niet naar wens. In het voorjaar deelde ik mee in de malaise die gans de ploeg een beetje trof. We kwamen als het ware steeds een stapje te kort. Ik reed het ganse seizoen ten dienste van de ploeg en cijferde mij hoofdzakelijk weg voor hen. Ik hoopte een goed najaar te maken ... maar het noodlot sloeg reeds toe in de eerste week van de VUELTA. Twee zware valpartijen beperkten mijn doen en laten. Tanden bijtend reed ik de VUELTA uit. Later blijkt dat dit gebeurde met een polsbreukje en een ribbenbreuk. Mijn inzet voor de ploeg werd toch gewardeerd. Midden het seizoen kon ik een nieuw contract voor 3 jaar tekenen. Volgend seizoen moet beter .... terug als vrijbuiter koersen? Het seizoen 2018 startte ik als nooit te voor ... binnen de week had ik reeds een zege binnen (6de rit VUELTA SAN JUAN - ARG). Van het voorjaar had ik misschien wat meer verwacht. In mijn beste race PARIS-ROUBAIX kon ik misschien podium halen ... het werd uiteindelijk 14de. Mijn niet selectie voor de TOUR zette ik om in een Westvlaamse colère .... ik won onmiddellijk de kermiskoers van WESTROZEBEKE en enkele weken later had ik mijn eerste World-tour-zege beet ... rit 18 in de VUELTA en dit ondanks een zware val de week voordien. ----------------------------- Op dit forum geef ik ook heel graag mijn visie weer omtrent het wielrenner zijn.  Ik besef dat ik nog een héél lange weg zal moeten afleggen. Toch durf ik te stellen dat ik vanuit het niets al iets bereikt heb. Veel renners (en/of ouders) kiezen voor het materiële, het financiële, ...  Wij, ik durf mijn familie hierbij vernoemen, hebben echter gekozen voor opleiding en dat zou ik iedere (startende) renner willen aanraden. Cycling Team Luc Wallays - Jonge Renners Roeselare is daarvoor een ideale club. Daarmee wil ik zeker geen afbreuk doen aan andere verenigingen,doch opleiding en begeleiding wordt hoog in het vaandel gedragen van mijn vroegere club. Een tweede, niet minder belangrijk punt is het vertrouwen in één trainer. Ik heb steeds het geluk gehad om te kunnen werken met een ex-prof,die zich daarenboven heeft laten bijscholen tot trainer A. Wat ik vooral wil meegeven is het volgende: heb vertrouwen in je club en trainer. De (top)sport is een harde wereld en sommigen zien je maar al te graag falen of laten je vallen als het ietsjes minder gaat, opgepast daarvoor. Ik hoop dat ik met mijn overwinningen en mijn geleverde prestaties, in de kleuren van ‘Jonge Renners Roeselare’ , 'Beveren 2000' en ‘Topsport Vlaanderen - Baloise’ , de clubs toch iets teruggeschonken heb. Dank aan allen. Ik beleefde er mooie dagen. Tevens een woord van dank aan mijn supporters. Met hoeveel en wie jullie allemaal zijn, kan ik (soms) moeilijk inschatten. De ene is al fanatieker dan de andere, elk doet het op zijn manier. Het doet als renner wel enorm deugd om langs het parcours regelmatig z’n naam te horen roepen en aangemoedigd te worden. Ondertussen is ‘Supportersclub De Wally’s’ een bekend gegeven in wielerland. Deze vormen de brug tussen mezelf, mijn familie en de vele fans. Deze site is tevens een tegemoetkoming aan éénieder die interesse toont in mijn doen en laten op de koersfiets. Het is de bedoeling dat ik jullie, via deze weg, maximaal informeer nopens mijn prestaties en planning. Met deze dank aan Roby die z’n schouders zette onder dit project. Groeten,   Jelle
Jelle Wallays (Wally voor de vrienden)   11 mei 1989 Roeselare 8840 Staden, Hogestraat 34 051/70.33.01  wallaysjelle@hotmail.com GASTENBOEK FOTOALBUM NIEUWS LINKS PALMARES CONTACT JELLE